Obecnie wdrażane projekty do realizacji wspólnie z prywatnymi funduszami inwestycyjnymi.

Opis projektu pt. „Opracowanie algorytmu oraz wykonanie prototypów urządzeń do analizy źrenicy oka.”

Docelowo zostanie powołana spółka z siedzibą w Zurichu do realizacji poniższego projektu. Na dzień 05.03.2026 jest jeszcze możliwość objęcia przez fundusze inwestycyjne lub inwestorów prywatnych 38% udziałów w nowo powołanym podmiocie. Zainteresowane podmioty lub instytucje prosimy o kontakt mailowy.

Opracowane rozwiązania będą wykorzystywane jako pierwszy krok w diagnostyce na obecność narkotyków w organizmie oraz w ramach wczesnej diagnostyki choroby Alzheimera i Parkinsona.

Wartość projektu:  4,8 mln euro

1. CEL PROJEKTU

Głównym celem projektu jest opracowanie modeli i algorytmów statystycznych do analizy ruchu gałki ocznej, zachowania źrenicy oraz jej reakcji na zmienne oświetlenie. W ramach projektu wykonane zostaną prototypy urządzeń wykorzystujące opracowane rozwiązanie oraz aplikacja mobilna służąca jako platforma obliczeniowa dla jednego z nich. Zbadana zostanie również możliwość wykorzystania kamer wbudowanych w dostępne na rynku urządzenia mobilne (telefony/tablety) jako alternatywne źródło danych dla opracowanego algorytmu.

W wyniku realizacji projektu powstaną trzy  rozwiązania:

1. Samodzielne urządzenie do zastosowań profesjonalnych:

• zapewnia największą dokładność pomiarów
• algorytm pomiarowy wykonywany jest bezpośrednio w urządzeniu
• posiada interfejs pozwalający na sterowanie oraz odczyt wyników

2. Urządzenie współpracujące z aplikacją mobilną

• obliczenia algorytmu wykonywane są na urządzeniu mobilnym
• aplikacja jest interfejsem urządzenia

3. Samodzielna aplikacja mobilna

• do pomiarów wykorzystuje wbudowaną w telefony/tablety kamerę i źródło światła
• obliczenia algorytmu wykonywane są na urządzeniu mobilnym
• rozwiązanie potencjalnie może charakteryzować się najmniejszą precyzją
• największa powszechność zastosowania

Prototyp urządzenia wykonany w warunkach laboratoryjnych EDILA ( Eye Dynamics based Intoxication Level Analyzer ) służyć będzie do badań laboratoryjnych w wyniku, których zgromadzone zostaną dane niezbędne do dopracowania i modyfikacji opracowanych algorytmów. Podczas tego etapu badań analizie poddany zostanie wpływ substancji toksycznych na dynamikę autonomicznych zmian położenia gałki ocznej, parametry uchybu śledzenia, parametry autonomicznych zmian rozmiaru źrenicy czy też parametry stymulowanych zmian średnicy źrenicy. Po określeniu parametrów modeli i klasyfikacji wyników badań klinicznych pod kątem wpływu wybranych substancji toksycznych na dynamikę oka wykonany zostanie prototyp mobilny urządzenia MEDILA (Mobile Eye Dynamics based Intoxication Level Analyzer), który to zostanie poddany kolejnym badaniom klinicznym. Ostatnim etapem prac będzie dopracowanie prototypów ww. urządzeń oraz wykonanie aplikacji mobilnej, która będzie działała samodzielnie oraz będzie interfejsem urządzenia pośredniego.

2. ZAKRES PRAC BADAWCZYCH

ZADANIE 1 . Określenie metod identyfikacji parametrów dynamicznych oka przy użyciu urządzeń do śledzenia oka.

Czas trwania: M1-M4

Głównymi zjawiskami, na podstawie których badany będzie wpływ substancji toksycznych na dynamikę oka będą własności dynamiczne gałki ocznej i własności dynamiczne tęczówki. Własności te badane będą przy użyciu urządzeń do śledzenia oka (eye trackers) w scenariuszach stymulacji określonych na podstawie hipotez dotyczących możliwego wpływu substancji toksycznych.  Na podstawie obrazów otrzymanych w wyników eksperymentów określane będą interesujące w dalszej analizie parametry dynamiczne gałki ocznej i tęczówki. Rozwiązanie tego zadania wymaga utworzenia metody identyfikacji tych parametrów, która zależna będzie od stosowanych urządzeń śledzących.

1.1 Dobór urządzeń do śledzenia oka
1.2 Wstępne określenie scenariuszy stymulacji oka
1.3 Określenie położenia gałki ocznej na obrazie pochodzącym z urządzenia śledzącego
1.4 Określenie parametrów tęczówki na obrazie pochodzącym z urządzenia śledzącego

ZADANIE 2.  Modelowanie dynamiki oka do celów badania wpływu substancji toksycznych.

Czas trwania: M5-M8

2.1. Opracowanie modelu autonomicznych fluktuacji położenia gałki ocznej do celów badania wpływu substancji toksycznych.

Do tworzenia modelu wykorzystywane będą przebiegi współrzędnych położenia gałki ocznej (np. współrzędnych  prostokątnych lub kątowych względem centralnego punktu źrenicy dla oka lewego i prawego w stanie ustalonym), wyliczone na podstawie metod opracowanych w Zad. 1.1,  które będą przedmiotem badań klinicznych (Zad. 5.1.)  Wykresem każdego takiego przebiegu jest krzywa fluktuacji na płaszczyźnie położeń oka, która może być traktowana jako realizacja dwuwymiarowego procesu stochastycznego na płaszczyźnie. Powyższy proces stochastyczny może być charakteryzowany przez wektor parametrów dynamiki oka  ϑ1 (do którego mogą należeć np. średnie, funkcje korelacyjne, parametry nieliniowe etc.). Wynikiem badań będzie estymator wektora parametrów dynamiki ϑ1. Parametry te będą później badane pod kątem wrażliwości na substancje toksyczne i wykorzystywane w modelu wpływu substancji toksycznych w Zad. 5.

2.2. Opracowanie modelu śledzenia przez gałkę oczną do celów badania wpływu substancji toksycznych.

Na podstawie sekwencji obrazów otrzymanych w wyniku reakcji na bodziec świetlny określana będzie trajektoria położeń oka, wyliczana na podstawie metod opracowanych w Zad. 1.1. Trajektoria ta pozwoli na określenie uchybu śledzenia w czasie. Uchyb ten jest efektem losowej transformacji „dotychczasowych” położeń punktu stymulującego na „obecne” położenie oka. Powyższa transformacja może być zdefiniowana jako pewna dynamiczna zależność uchybu od „poprzednich” uchybów i „poprzednich” położeń punktu stymulującego. Opracowanie modelu będzie polegać na estymacji parametrów statystycznych tej zależności. Wynikiem badań będzie model estymujący parametry tej zależności na podstawie pomiarów otrzymanych w wyniku eksperymentów w Zad. 5.2.  Parametry te będą później badane pod kątem wrażliwości na substancje toksyczne i wykorzystywane w modelu wpływu substancji toksycznych w Zad. 5.

2.3. Opracowanie modelu zmian autonomicznych fluktuacji parametrów źrenicy do celów badania wpływu substancji toksycznych.

Do tworzenia modelu powyższego wykorzystywane będą fluktuacje parametrów tęczówki (np. zastępczej średnicy tęczówki), wyliczone na podstawie metod opracowanych w Zad. 1.2.  Krzywe fluktuacji parametrów tęczówki mogą być traktowane w ogólności jako realizacje wielowymiarowego procesu stochastycznego. Proces ten może być charakteryzowany przez wektor parametrów ϑ3 (do którego mogą należeć np. średnie, funkcje korelacyjne, parametry nieliniowe etc). Wynikiem badań będzie utworzenie estymatora tego wektora, charakteryzującego badane fluktuacje.  Estymator ten będzie zbadany pod kątem wrażliwości na substancje toksyczne i wykorzystywane w modelu wpływu substancji toksycznych w Zad. 5.

Wynikiem badań będzie estymator wektora parametrów dynamiki źrenicy. Parametry te będą później badane pod kątem wrażliwości na substancje toksyczne i wykorzystywane w modelu wpływu substancji toksycznych w Zad. 5.

2.4. Utworzenie modelu stymulowanych zmian parametrów źrenicy do celów badania wpływu substancji toksycznych.

Na podstawie sekwencji obrazów otrzymywanych w wyniku reakcji na różne bodźce świetlne w ramach scenariuszy stymulacji otrzymywane będą krzywe realizacji procesu stochastycznego jak w Zad. 2.3, jednak z dodatkowym czynnikiem w postaci dynamicznego bodźca.  Dla każdej osoby badanej, krzywe te obrazują np. natężenie bodźca  i zastępczą średnicę tęczówki w czasie i umożliwiają tworzenie dynamicznych modeli wybranych zależności, np. dynamicznej zależności średnicy zastępczej od „poprzednich” wartości średnicy i „poprzednich” poziomów oświetlenia, scharakteryzowana przez pewien wektor parametrów. Wynikiem badań będzie model estymujący ten wektor parametrów na podstawie danych eksperymentalnych . Parametry te będą zbadane pod kątem wrażliwości na substancje toksyczne i wykorzystane w modelu wpływu substancji toksycznych w Zad. 5

2.5. Opracowanie metod estymacji wpływu poziomu i rodzaju intoksykacji na parametry modeli.

Wektory parametrów określonych w ramach zadań 2.1-2.4 tworzą wynikowy wektor parametrów opracowywanego modelu. Dla wynikowego wektora parametrów opracowana będzie metoda klasyfikacji i/lub estymacji poziomu intoksykacji dla dwu koncepcji wykorzystania modeli: a) pod kątem poziomu substancji toksycznych dla poszczególnych osób i ocena możliwości estymacji poziomu intoksykacji b) pod kątem poziomu substancji toksycznych dla modeli grupowych (np. dla wszystkich osób,  dla różnych płci, ludzi w różnym wieku etc. ) i ocena możliwości estymacji poziomu intoksykacji.  Oba sposoby zastosowań wymagają różnych metod statystycznej analizy wyników.

ZADANIE 3. Scenariusze badań klinicznych oraz budowa platformy informatycznej do gromadzenia wyników badań.

Czas trwania: M9-M12

3.1. Scenariusz badań autonomicznych fluktuacji położenia gałki ocznej.

Badanie fluktuacji autonomicznych ma za zadanie scharakteryzowanie samoistnych (losowych, bez stymulacji) zmian położenia oka. Potrzeba ich badania związana z hipotezą badawczą H1: substancje toksyczne mają wpływ na dynamikę autonomicznych zmian położenia gałki ocznej. Badanie autonomicznych fluktuacji położenia obu gałek ocznych polegać będzie na obrazowaniu przy zastosowaniu metod opracowanych w zad. 2.1. W ramach wstępnych eksperymentów określony będzie pożądany czas obserwacji. Wynikiem badań będzie scenariusz eksperymentalnego badania autonomicznych fluktuacji gałki ocznej.

3.2. Scenariusz badań śledzenia przez gałkę oczną.

Modele śledzenia mają za zadanie określenie zgodności położenia obiektu śledzonego (punkt świetlny) i położenia oka, bez lub z działaniem substancji toksyczne. Potrzeba ich badania związana z następującą hipotezą badawczą: H2: substancje toksyczne mają wpływ na parametry uchybu śledzenia. Badanie modeli śledzenia będzie wykorzystywać modele opracowane w Zad. 2.2.  W ramach wstępnych eksperymentów określony będzie również rodzaj symulacji, np. ruch okrężny punktu śledzonego ze stopniowo zwiększaną prędkością kątową czy też ruch losowy typu Browna. Efektem zadania będzie scenariusz eksperymentalnego badania procesu śledzenia.

3.3. Scenariusz badań autonomicznych fluktuacji rozmiaru źrenicy.

Badanie fluktuacji autonomicznych źrenicy mają za zadanie badanie samoistnych (losowych, bez stymulacji) zmian rozmiaru źrenicy. Potrzeba ich badania związana z następującą hipotezą badawczą: H3: substancje toksyczne mają wpływ na parametry autonomicznych zmian rozmiaru źrenicy. Badanie autonomicznych zmian rozmiaru źrenicy polegać będzie na obrazowaniu oka w czasie i zastosowanie metod identyfikacji otrzymanych w wyniku Zad. 2.3. Wynikiem zadania będzie określenie scenariusza badań eksperymentalnych pozwalających na testowanie hipotezy H3.

3.4. Scenariusz badań stymulowanych zmian rozmiaru źrenicy.

Badanie zmian obrazu źrenicy ma za zadanie określenie związku pomiędzy dynamiką zmian parametrów źrenicy (np. średnicy zastępczej) w czasie stymulacji światłem zgodnej z różnymi scenariuszami, np. dla  prostokątnego impulsu świetlnego, fali prostokątnej, czy zmian losowych typu Browna. Potrzeba tych badań związana z następującą hipotezą badawczą: H4: substancje toksyczne mają wpływ na parametry stymulowanych zmian średnicy źrenicy. Badania polegać będzie na obrazowaniu oka w czasie stymulacji światłem zgodnej z różnymi scenariuszami, bez lub z działaniem substancji toksycznej i zastosowanie metod określonych w ramach Zad. 2.4. Pozwoli to na określenie modelu transformacji funkcji stymulującej w parametry (np. średnicę zastępczą) źrenicy. Wynikiem zadania będzie określenie scenariusza badań eksperymentalnych pozwalających na testowanie hipotezy H4.

3.5. Stworzenie platformy informatycznej służącej do gromadzenia wyników badań.

W wyniku zadania stworzone zostanie oprogramowanie służące do zbierania danych z analizatora EDILA oraz pozwalające na powiązanie ich z danymi pozyskanymi za pomocą wywiadu oraz innych badań labolatoryjnych (np. badanie krwi)mających na celu określenie rodzaju oraz poziomu substancji toksycznej w organiźmie. Zebrane dane pozwolą na opracowanie wyników badań klinicznych w Zadaniu 7

ZADANIE 4.  Badania kliniczne wpływu substancji toksycznych przy użyciu metodologii EDILA.

Czas trwania: M5-M16

4.1. Badania samoistnych fluktuacji położenia gałki ocznej.

Badanie autonomicznych zmian położenia obu gałek ocznych dokonywane będą początkowo zgodnie z założeniami określonymi w Zad. 1.2, a następnie zgodnie ze scenariuszem utworzonym w zad. 3.1. Pomiary będą w miarę  możliwości uzupełnione wynikiem badania laboratoryjnego poziomu substancji toksycznej we krwi. Pomiary wykonywane będą kilkukrotnie dla każdej osoby przez czas określony zgodnie z Zad. 3.1., a ich wynikiem dla każdej osoby będą sekwencje obrazów oka, które mogą być przetwarzane zgodnie z metodami określonymi w Zad. 2.1 i 3.1. Wynikiem badań będzie badawcza baza samoistnych fluktuacji położenia gałki ocznej, indeksowane przez rodzaj i poziom substancji toksycznej..

4.2. Badanie śledzenia przez gałkę oczną.

Badanie śledzenia przez gałki oczne dokonywane będą początkowo zgodnie z założeniami określonymi w Zad. 1.2, a następnie zgodnie ze scenariuszem utworzonym w zad. 3.2, kilkukrotnie dla każdej osoby i uzupełniane w miarę  możliwości badaniem laboratoryjnego poziomu substancji toksycznej we krwi. Wynikiem pomiarów dla każdego badanego będą sekwencje obrazów oka, które mogą być przetwarzane zgodnie z metodami określonymi w Zad. 2.2 i 3.2. Wynikiem badań będzie badawcza baza stymulowanych zmian położenia gałki ocznej indeksowane przez rodzaj i poziom substancji toksycznej.

4.3. Badanie autonomicznych fluktuacji rozmiaru źrenicy.

Badanie autonomicznych fluktuacji rozmiaru  źrenicy dokonywane będą początkowo zgodnie z założeniami określonymi w Zad. 1.2, a następnie zgodnie ze scenariuszem utworzonym w zad. 3.3. Pomiary będą w miarę  możliwości uzupełnione wynikiem badania laboratoryjnego poziomu substancji toksycznej we krwi. Pomiary wykonywane będą kilkukrotnie dla każdej osoby, a ich wynikiem dla każdej osoby będą sekwencje obrazów oka, które mogą być przetwarzane zgodnie z metodami określonymi w Zad. 2.3 i 3.3. Wynikiem badań będzie badawcza baza samoistnych fluktuacji położenia gałki ocznej indeksowana przez rodzaj i poziom substancji toksycznej.

4.4. Badanie stymulowanych zmian rozmiaru źrenicy.

Badanie stymulowanych zmian rozmiaru źrenicy będą początkowo zgodnie z założeniami określonymi w Zad. 1.2, a następnie zgodnie ze scenariuszem utworzonym w zad. 3.4. Badania polegać będą na obrazowaniu oka w czasie stymulacji światłem, bez lub z działaniem substancji toksycznej. Pomiary wykonywane będą kilkukrotnie dla każdej osoby zgodnie ze scenariuszami z Zad. 3.4 i uzupełniane w miarę  możliwości badaniem laboratoryjnego poziomu substancji toksycznej we krwi. Wynikiem badań będzie badawcza baza stymulowanych zmian parametrów źrenicy indeksowane przez rodzaj i poziom substancji toksycznej.

Wykonane zostaną badania okulistyczne z oceną ruchomości oczu i pomiarem parametrów reakcji źrenic na bodźce stymulujące zgodnie z modelem badania u osób przed planowanym zabiegiem operacyjnym oraz bezpośrednio po zabiegu w czasie którego zastosowano farmakoterapię neuromodulującą.

Wykonane zostaną badania okulistyczne z oceną ruchomości oczu i pomiarem parametrów reakcji źrenic na bodźce stymulujące zgodnie z modelem badania u osób przed i po zażyciu leków p/bólowych lub uspokajających.

Wykonane zostaną badania okulistyczne z oceną ruchomości oczu i pomiarem parametrów reakcji źrenic na bodźce stymulujące zgodnie z modelem badania u osób będących po zażyciu narkotyków lub środków psychoaktywnych oraz powtórzone w okresie spadku poziomu substancji w organizmie.

Wykonane zostaną badania okulistyczne z oceną ruchomości oczu i pomiarem parametrów reakcji źrenic na bodźce stymulujące zgodnie z modelem badania u osób przed rozpoczęciem planowej terapii substytucyjnej oraz powtórzone w trakcie terapii.

ZADANIE 5. Potwierdzenie możliwości (proof of concept) modelowania wpływu intoksykacji metodą EDILA.

Czas trwania: M13-M20

5.1. Estymacja parametrów modeli dynamiki oka i klasyfikacja poziomu i rodzaju intoksykacji.

Wyniki eksperymentów klinicznych, otrzymane w wyniku realizacji Zad. 4 zostaną przetworzone przy użyciu metod otrzymanych w  Zad. 3 w celu uzyskania wynikowego wektora parametrów ϑ zawierającego charakterystykę wszystkich eksperymentów cząstkowych opracowywanego modelu. Na podstawie metodologii opracowanej w Zad. 3 dokonana będzie analiza wrażliwości elementów wektora wynikowego ϑ na rodzaj i poziom substancji toksycznych. W rezultacie dokonany będzie wybór podwektora ϑ⋆ , parametrów, które umożliwiają najlepszą detekcję substancji toksycznych, a następnie sprawną klasyfikację i/lub estymację poziomu intoksykacji. Wykorzystując metodologię opracowaną w Zad. 3 określone będą metody klasyfikację i/lub estymacji poziomu intoksykacji dla dwu koncepcji wykorzystania modeli: a) pod kątem poziomu substancji toksycznych dla poszczególnych osób i ocena możliwości estymacji poziomu intoksykacji b) pod kątem poziomu substancji toksycznych dla modeli grupowych (dla wszystkich osób,  dla różnych płci, ludzi w różnym wieku) i ocena możliwości estymacji poziomu intoksykacji.

5.2. Budowa urządzenia  EDILA do celów badania wpływu substancji toksycznych na dynamikę oka.

Wynik badań przeprowadzonych w Zad.5.1. pozwolą na sprawdzenie możliwości badania poziomu intoksykacji na podstawie obserwacji dynamiki oka EDILA. Narzędzie EDILA będzie zawierać stymulatory ruchu gałki ocznej i stymulatory oświetlenia, rejestratory obrazu i część algorytmiczną, zaprojektowane w ramach Zad. 2 3 i 5. Rejestratory obrazu dokonają odpowiednich pomiarów rejestracji obrazu oka podczas stymulacji. Na podstawie tej rejestracji estymowane będą trajektorie położenia oka i parametrów tęczówki w czasie, z których określone będą parametry odpowiednich modeli dynamicznych, służące następnie do klasyfikacji poziomu i rodzaju intoksykacji. Zadania EDILA można rozszerzyć włączając funkcję rozpoznawania osoby badanej na podstawie wzoru tęczówki. Wynikiem Zad. 5.2 będzie egzemplarz prototypowy EDILA, wraz z opisem funkcjonalnym i technicznym.

ZADANIE 6. KONSTRUKCJA ANALIZATORÓW MOBILNYCH MEDILA, MEDILA Connect oraz stworzenie aplikacji MEDILA App.

Czas trwania: M21-M30

6.1. Modyfikacja algorytmów i czujników pomiarowych do stosowania na urządzeniach mobilnych i platformach SBC (Single Board Computer).

Ostatecznym efektem będzie stworzenie urządzeń MOBILE EYE DYNAMICS based INTOXICATION Level Analyzer MEDILA, zwanych dalej narkomatami o własnościach urządzenia EDILA. W urządzeniach mobilnych niezbędne będzie korzystanie z innego rodzaju reżimu pomiarowego, innych stymulatorów i innych rejestratorów a co zatem idzie również innych algorytmów.  Wynikiem zadania będzie modyfikacja EDILA i utworzenie projektów Mobilnego Analizatora Poziomu Intoksykacji Wykorzystującego Dynamikę Oka EDILA, a w rezultacie wykonanie projektów urządzeń mobilnych

6.2. Prototypowanie wyglądu i badanie użyteczności przy pomocy druku 3D.

W wyniku zadania opracowane zostaną projekty użytkowe i funkcjonalne urządzeń mobilnych. Ręczna aparatura charakteryzuje się koniecznością wprowadzenia dodatkowych mechanizmów zapewniających minimalizację drgania rąk badającego czy prawidłowe pozycjonowanie urządzenia względem oka badanego. Koniecznym będzie zbadanie czy do tego celu wystarczający będzie podgląd obrazu z kamery urządzenia czy może niezbędne będzie użycie dodatkowych czujników (np. wskazujących prawidłową odległość od oka badanego). Sprawdzony zostanie także wpływ światła otoczenia oraz opracowane zostaną interfejsy użytkownika zapewniające sterowanie urządzenia zapewniające minimalny wpływ na drgania podczas badania a także czytelną prezentację wyników badań.

6.3. Budowa i oprogramowanie urządzeń mobilnych MEDILA.

Projekty opracowane w zad 7.1 i 7.2 posłużą tu do wykonania prototypu samodzielnego urządzenia MEDILA opartego na platformie SBC (Single Board Computer) posiadającego zestaw stymulatorów i rejestratorów pozwalających na przeprowadzenie badania opracowanego w zadaniu 6.2. Urządzenie będzie wyposażone w interfejs pozwalający na jego sterowanie oraz odczyt wyników.

6.4. Stworzenie aplikacji mobilnej MEDILA App.

W wyniku zadania powstanie samodzielna aplikacja MEDILA App wykorzystująca zmodyfikowany w zadaniu 7.1 algorytm pozwalająca na wykorzystanie wbudowanych w urządzenia mobilne (telefon, tablet) podzespołów do przeprowadzenia badania intoksykacji. Wykonany zostanie projekt graficzny oraz projekt UI/UX interfejsu bazując na wynikach badań z zadania 6.2. Aplikacja będzie miała także charakter informacyjny organizując wiedzę z zakresu rozpoznawania oznak intoksykacji narkotykowej oraz bazę ośrodków odwykowych oraz będzie pełnić funkcję marketingowo-reklamową.

6.5. Budowa i oprogramowanie urządzeń mobilnych MEDILA Connect oraz dostosowanie aplikacji MEDILA App.

Projekty opracowane w zad 6.1 i 6.2 posłużą do wykonania prototypu urządzenia MEDILA Connect charakteryzującego się (dla minimalizacji kosztów końcowych urządzenia)uproszczonym scenariuszem badań oraz brakiem wbudowanego interfejsu sterującego. Rolę tą spełniać będzie podłączane bezprzewodowo urządzenie mobilne (telefon, tablet). W ramach zadania aplikacja MEDILA App wykonana w zadaniu 7.4 zostanie rozbudowana o moduł komunikacji z urządzeniem MEDILA Connect zapewniając możliwość jego sterowania oraz odczytu wyników badań. Koniecznym będzie opracowanie protokołów transmisji pozwalających na podgląd w czasie rzeczywistym obrazu z kamery urządzenia MEDILA Connect. Jest to niezbędne dla prawidłowego wypozycjonowania urządzenia w celu przeprowadzenia badania.

6.6. Opracowanie scenariuszy testów i testowanie laboratoryjnych urządzeń mobilnych.

Utworzony będzie scenariusz testowania poprawności działania urządzeń MEDILA na danych laboratoryjnych i urządzenia będą sprawdzone laboratoryjnie.

6.7. Opracowanie scenariuszy testów i testowanie aplikacji.

Utworzony będzie scenariusz testowania poprawności działania aplikacji MEDILA App. Na jego podstawie przeprowadzone zostaną testy na różnych urządzeniach mobilnych.

ZADANIE 7. BADANIA MOBILNE: Badania mobilne wpływu substancji toksycznych przy użyciu „narkomatu” MEDILA.

Czas trwania: M29 – M34

7.1. Badania poziomu substancji toksycznych przy zastosowaniu urządzeń mobilnych MEDILA.

Zadanie polegać będzie na testowaniu przydatności MEDILA do mobilnego określania poziomu substancji toksycznych.  Badania obejmą możliwie szeroki zakres substancji toksycznych.  

7.2. Analiza statystyczna wyników testów klinicznych.

Analiza statystyczna pozwoli na sprawdzenie praktycznej przydatności MEDILA do przydatności urządzenia jako wstępnego analizatora poziomu intoksykacji w szkole, w warunkach domowych i w warunkach typowej pracy policji (jak alkomat).

Wykonane zostaną badania okulistyczne z oceną ruchomości oczu i pomiarem parametrów reakcji źrenic na bodźce stymulujące zgodnie z modelem badania u osób przed planowanym zabiegiem operacyjnym oraz bezpośrednio po zabiegu w czasie którego zastosowano farmakoterapię neuromodulującą.

Wykonane zostaną badania okulistyczne z oceną ruchomości oczu i pomiarem parametrów reakcji źrenic na bodźce stymulujące zgodnie z modelem badania u osób przed i po zażyciu leków p/bólowych lub uspokajających.

Wykonane zostaną badania okulistyczne z oceną ruchomości oczu i pomiarem parametrów reakcji źrenic na bodźce stymulujące zgodnie z modelem badania u osób będących po zażyciu narkotyków lub środków psychoaktywnych oraz powtórzone w okresie spadku poziomu substancji w organizmie.

Wykonane zostaną badania okulistyczne z oceną ruchomości oczu i pomiarem parametrów reakcji źrenic na bodźce stymulujące zgodnie z modelem badania u osób przed rozpoczęciem planowej terapii substytucyjnej oraz powtórzone w trakcie terapii.

ZADANIE 8. WYKORZYSTANIE ANALIZATORÓW MEDILA: Badania mobilne wpływu substancji toksycznych przy użyciu „narkomatu” MEDILA.

Czas trwania M32-M34

8.1. Scenariusze wykorzystania analizatorów MEDILA.

Opracowane zostaną schematy postępowania przy stosowaniu MEDILA, jako wstępnego analizatora poziomu intoksykacji w szkole, w warunkach domowych i w warunkach typowej pracy policji. Opracowane zostaną instrukcje obsługi takich urządzeń.

3. STAN WIEDZY DOTYCZĄCY PRZEDMIOTU PRAC BADAWCZYCH

Zmiana wielkości źrenicy oka zależy od neuroautoregulacji oraz wpływu zewnętrznych czynników stymulujących. Autonomiczny układ nerwowy człowieka składa się z dwóch części: współczulnej i przywspółczulnej. Działanie układu współczulnego służy głównie mobilizacji organizmu do działania, a przywspółczulnego do odpoczynku i regeneracji.

Różnicę unerwienia prezentują antagonistycznie działające mięśnie w tęczówce.

Badanie źrenicy jest powszechnie stosowanym orientacyjnym testem medycznym oceniającym obecność reakcji układu nerwowego na bodziec światła. Rutynowe, subiektywne badanie ocenia zazwyczaj średnicę źrenicy oraz symetryczność reakcji bezpośredniej i pośredniej. Konstrukcja automatycznego pupillometru z kamerą podczerwieni umożliwia dziś obiektywne i precyzyjne pomiary wielkości źrenicy wraz z rejestracją dynamiki zmian.

Pupillometria jest czułą metodą badania źrenicy i oceny działania autonomicznego układu nerwowego. Aktualna wielkość źrenicy jest wypadkową trzech mechanizmów: odruchu reakcji źrenicy na światło i zmiany natężenia światła pobudzającego fotoreceptory siatkówki, reakcji na przybliżanie się punktu fiksacji, gdy obserwowany obiekt zbliża się do oka, reakcji psychosensorycznej zależnej od aktualnego stanu psychologicznego.

Poza tym złożonym układem kontrolującym dodatkowo występuje jeszcze stałe, możliwe do rejestracji oscylacyjne drżenie źrenicy.

Do zidentyfikowanych czynników wpływających na parametry reakcji źrenic należą: wiek badanej osoby, płeć, aktualny stan emocjonalny oraz stopień zmęczenia lub senności. Wśród nadal analizowanych czynników jest porównanie oddziaływania bodźca światłem białym i monochromatycznym.

Leki i narkotyki, zależnie od składu chemicznego i dawki, poprzez wpływ na neuroprzekaźniki układu nerwowego mają wpływ na szerokość i reaktywność źrenicy na światło. Działanie narkotyków, w tym samym mechanizmie, może spowalniać i zaburzać konwergencję i powodować inne ruchy gałek ocznych, tzn. ruchy przemieszczające spojrzenie oraz ruchy utrzymujące spojrzenie.

Badania kliniczne pokazują, że po zażyciu  3,4-methylendioxymethamphetaminy lub  tetrahydrocannabinolu dochodzi do centralnej inhibicji układu przywspółczulnego prowadzącej do opóźnienia oraz zmniejszenia amplitudy i szybkości reakcji źrenicy na światło.

Pojawiająca się przewaga układu sympatycznego w związku z podwyższeniem poziomu noradrenaliny i serotoniny prowadzą do mydriazy i redukcji fazy regeneracji w reakcji na bodziec, co może wskazywać na stan intoksykacji.

Wyniki badań prowadzonych w różnych ośrodkach wskazują, że analiza pupillometryczna w nieporównywalnie krótszym czasie niż testy biochemiczne mogłaby mieć praktyczne zastosowanie w typowaniu osób mogących być pod wpływem substancji chemicznych wpływających na reakcje ośrodkowego układu nerwowego.

Istnieje również coraz więcej dowodów pomiędzy zmianami w źrenicy oka a chorobą Alzheimera i Parkinsona.

Piśmiennictwo

1. Hitzl W, Keller T, Monticelli F: Infrared pupillography In routine police traffic checks. Rechtmedizin. 2016;26:485-488
2. Hall C.A, Chilcott R.P.: Eyeing up the future of the pupil lary light reflex In neurodiagnostics. Diagnostics 2018,8,19;DOI:10.3390/diagnostics8010019
3. Hartman R.L., Richman J.E., Hayes C.E.,Huestis M.A.: Drug recognition Expert (DRE) examination characteristics of cannabis impairment. Accident Analysis and Prevention. 2016;92:219-229
4. Larson M.D., Behrends M.: Portable infrared pupillometry: a review. Anesth Analg. 2015;120:1242-1253
5. Piotr Engelgardt, Maciej Krzyżanowski, Przemysław Piotrowski Metody wstępnej (nielaboratoryjnej) oceny niezdolności do prowadzenia pojazdów powodowanej przez substancje psychoaktywne, 2018
6. Musshoff F, Madea B, Kernbach-Wighton G, Bicker W, Kneisel S, Hutter M, Auwarter V. Driving under influence of synthetic 
cannabinoids (“Spice”): a case series. Int J Legal Med 2014; 128: 59-64.
7. Adamowicz P, Lechowicz W. The Influence of Synthetic Cannabinoid UR-144 on Human Psychomotor Performance – A Case 
Report Demonstrating Road Traffic Risks. Traffic Inj Prev 2015; 16: 754-759
8. Musshoff F, Hokamp EG, Bott U, Madea B. Performance evaluation of on-site oral fluid drug screening devices in normal police 
procedure in Germany. Forensic Sci Int 2014; 238: 120-124.
9. Shiferaw B, Stough C, Downey L. Drivers’ visual scanning impairment under the influences of alcohol and distraction: a literature review. Curr Drug Abuse Rev 2014; 7: 174-182.
10. Santana Silva JB, Dias Cristino E, de Almeida NL, de Medeiros PCB, dos Santos NA. Effects of acute alcohol ingestion on eye movements and cognition: A double-blind, placebo-controlled study. PLoS ONE 2017; 12: e0186061.

4. POTRZEBA REALIZACJI PRAC BADAWCZYCH ORAZ ZAPOTRZEBOWANIA NA PRODUKT

Zgodnie z Europejskim Raportem Narkotykowym 2018 opublikowanym przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (EMCDDA) ogólna dostępność narkotyków w Europie jest wysoka i wciąż wzrasta. Szczególnie dynamicznie rozwija się rynek nielegalnych substancji odurzających tzw. “dopalaczy”. Ponad 92 miliony dorosłych w UE (15-64 lata) próbowało narkotyków w swoim życiu, a około 1,3 miliona osób zostało poddanych leczeniu z powodu używania narkotyków w 2016 r. (UE-28).

Ze względu na coraz większą dostępność narkotyków, wzrasta powszechność stosowania różnego typu testów wykrywających substancje psychoaktywne w organizmie w warunkach domowych. Dostępne na polskim rynku testy na obecność narkotyków przeznaczone do wykonania w warunkach domowych, wykrywają podstawowe narkotyki oraz niektóre leki. Jako testowany materiał stosuje się w nich najczęściej mocz lub ślinę. Wadą dostępnych na rynku testów jest ich reakcja tylko na konkretny narkotyk, możliwość popełnienia błędu podczas wykonywania testu oraz możliwość zakłamania wyników poprzez m.in. dodanie do próbki moczu dostępnych substancji chemicznych, zmieniających odczyn moczu na alkaliczny.

Pamiętać należy, iż do produkcji substancji psychoaktywnych stosowane są coraz to nowe połączenia związków chemicznych, których wykrycie w warunkach domowych niejednokrotnie jest niemożliwe. Zgodnie z ww. Raportem EMCDDA jednym z czterech głównych typów nowych substancji psychoaktywnych (NSP) są syntetyczne kannabinoidy. Ważnymi czynnikami wzmagającymi ich stosowanie jest m.in właśnie trudność w wykrywaniu ich w testach na obecność narkotyków. Kolejną wadą testów jest ich dostępność oraz cena. Odpowiedzią na zapotrzebowanie rynku w powyższym zakresie będzie urządzenie oraz aplikacja, które to na podstawie zachowania źrenicy oka oraz dynamiki gałki ocznej pozwolą sprawdzić czy dana osoba jest pod wpływem działania substancji psychoaktywnych oraz może wskazać prawdopodobną grupę przyjętych substancji.

O ile powszechnie wiadomym jest, iż substancje psychoaktywne mają wpływ na zachowanie źrenicy oka, czy też na poziom ciśnienia wewnątrzgałkowego, zakres i dokładne spectrum tego wpływu nie jest do końca poznane. W celu osiągnięcia jak największej wiarygodności wyników testów, które przeprowadzane będą za pomocą urządzenia konieczne jest przeprowadzenie prac badawczych polegających na obserwacji i porównaniu obrazów gałki ocznej, na podstawie których opracowany zostanie algorytm statystyczny. W wyniku realizacji projektu rozwiązany zostanie problem związany z dostępnością wiarygodnego narzędzia wykrywającego obecność środków psychoaktywnych w organizmie. Pamiętać należy, iż określone substancje psychoaktywne mogą zostać wykryte w organizmie człowieka (w zależności od typu przyjętej substancji) tylko przez określony okres. W przypadku np. LSD, którego wykrycie przez ogólnodostępne na rynku testy jest niemożliwe, jest to okres zaledwie kilku godzin. Dzięki aplikacji będącej przedmiotem niniejszego projektu możliwa będzie natychmiastowa reakcja, w postaci przeprowadzenia badania. Dostępne na rynku testy nie są w stanie wykryć obecności również wielu pojawiających się na rynku NSP takich jak np. syntetyczne kannabinoidy. Ze względu na fakt, że ww. związki nie pozostają bez wpływu na zachowanie źrenicy oka, zakłada się, iż będą mogły zostać wykryte przy użyciu aplikacji/urządzenia.  Kolejnym problemem w diagnostyce uzależnień jest bardzo wysoki koszt specjalistycznych badań laboratoryjnych. Poprzedzenie testu laboratoryjnego krótkim badaniem wykonanym za pomocą urządzenia będącego przedmiotem realizacji projektu może pozwolić ukierunkować badanie laboratoryjne na daną grupę narkotyków oraz zminimalizować koszty badania.

5. OPIS ISTNIEJĄCYCH ROZWIĄZAŃ ORAZ ICH WAD, KTÓRE MY BĘDZIEMY W STANIE WYELIMINOWAĆ

Obecnie na rynku polskim, europejskim ani amerykańskim nie istnieje urządzenie ani aplikacja, które na podstawie zachowania źrenicy oka oraz ruchu gałki ocznej wykrywa obecność środków psychoaktywnych w organizmie, wykrywa Alzheimera lub Parkinsona.

Najbardziej powszechnymi narzędziami do przeprowadzenia badania na obecność narkotyków w warunkach poza laboratoryjnych są dostępne do kupienia w aptekach testy, w których materiałem badawczym jest mocz lub ślina. Mniej powszechne są testy, które badają  obecność substancji psychoaktywnych w pocie lub włosach. Wadą wszystkich ww. testów jest stosunkowa łatwość w zafałszowaniu ich wyników.

Stosowane są różne praktyki: rozcieńczenie moczu, dodatek obcych substancji czy podmiana próbki. Najpopularniejszą z nich jest rozcieńczenie przez dodatek wody lub innych płynów do próbki moczu. Rozcieńczenie może być też wynikiem zwiększonej podaży płynów lub zażyciem diuretyków na kilka godzin przed planowanym badaniem. Czasami ten sposób fałszowania próby może być maskowany dostępnymi w internecie specyfikami zawierającymi m. in. witaminy z grupy B i kreatynę – prekursor kreatyniny, które mają imitować prawidłową barwę i normować zawartość fizjologicznych składników moczu. Innym sposobem fałszowania wyniku oznaczenia jest dodatek do próbki moczu obcych substancji niszczących strukturę badanych związków. W tym celu często wykorzystywane są azotany, które utleniają tetrahydrokanabinole oraz opiaty. Wymienione praktyki mogą doprowadzić do spadku stężeń badanych substancji poniżej czułości testu, zwłaszcza, gdy wyjściowe stężenie analitu było niskie.

Drugą grupą dostępnych na rynku testów są testy wykrywające obecność narkotyków w ślinie. Jedną z ich wad jest również możliwość zakłamania wyniku. Na rynku polskim dostępne i powszechnie stosowane są produkty np. firmy Ultraklean, które oczyszczają ślinę z substancji psychoaktywnych, przez co wykrycie narkotyków testami na ich obecność w ślinie często jest niemożliwe. Ponadto, jak wynika z  Raportu przeprowadzonego przez Katedrę Medycyny Sądowej, Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warmińsko – Mazurskiego przeprowadzoną w 2018 r.,  badania oceniające przydatność testerów śliny, w tym także przeprowadzonych w ramach projektów DRUID i ROSITA, w  których sprawdzono łącznie kilkanaście testerów, ich zastosowanie jest mocno ograniczone ze względu na niesatysfakcjonujące wyniki pod względem czułości, specyficzności i  dokładności. W pracy Nichterwitz Scherer i wsp. porównano dane z kilkudziesięciu opracowań dotyczących kilkunastu testerów śliny. Oceniając czułość, specyficzność i dokładność testu, pod uwagę wzięto takie substancje jak amfetamina, kannabinoidy, kokaina, opiaty i benzodiazepiny. W opracowaniu wskazano na duży rozrzut uzyskanych wyników, co znacząco ogranicza możliwość używania testerów śliny do rutynowej kontroli kierowców. W  rozważaniach nad przydatnością testerów śliny nie można pominąć jeszcze jednej kwestii. Wszystkie przywołane opracowania odnoszą się do testerów śliny wykrywających tzw. klasyczne narkotyki, czyli m.in. THC, amfetaminę, kokainę, opiaty czy benzodiazepiny. Obecnie mamy jednak do czynienia z  nowym zjawiskiem, a  mianowicie z  niespotykaną dotąd zmiennością substancji na tzw. scenie substancji psychoaktywnych. Nowe środki pojawiają się tak szybko – w 2016 r. średnio ok. jeden na tydzień  – że nawet pozyskiwanie materiałów dla laboratorium jest kłopotliwe. Łatwo zatem wyobrazić sobie, że czas potrzebny na stworzenie np. testu immunochemicznego wykrywającego określone substancje i wprowadzenie go do użytku będzie na tyle długi, że substancje te zostaną już zastąpione kolejną generacją, a testery staną się bezużyteczne. O  ile stosowanie testerów na obecność popularnych środków, takich jak marihuana, amfetamina, opiaty, kokaina czy benzodiazepiny, podczas kontroli drogowych jest więc uzasadnione, o tyle wprowadzanie testerów wykrywających nowe substancje psychoaktywne jest mało realne. Autorzy analizy nadzieję w tym  zakresie wiążą z postępem technologicznym i szansą na opracowanie urządzeń lub oprogramowania do oceny źrenic i ruchomości gałek ocznych, które mogą pozwolić na obiektywny skrining uczestników ruchu drogowego.  Zachowanie gałki ocznej, źrenicy oraz jej reakcja na światło jest bowiem odruchem mimowolnym, na który nie można wpłynąć, stąd też zakłamanie wyników poprzez przyjęcie któregokolwiek z ww. środków do detoksykacji nie będzie możliwe.

6. OPIS RYNKU, DO KTÓREGO KIEROWANY JEST PROJEKT

Produkt nasz kierujemy do instytucji publicznych.

Zgodnie z raportem EMCDDA widoczne są niepokojące oznaki zwiększonego poziomu produkcji narkotyków, w Europie, bliżej rynków konsumenckich. Postęp technologiczny ułatwia ten rozwój, a także łączy europejskich producentów narkotyków i konsumentów na rynkach globalnych za pośrednictwem sieci widocznej i sieci ukrytej. Wzrastająca dostępność środków psychoaktywnych oraz trudności w ich wykryciu powodują wzrost liczby osób decydujących się na ich spożycie. Polska znajduje się w czołówce krajów pod względem spożycia narkotyków. 

Zgodnie z danymi Komendy Głównej Policji — rośnie liczba wypadków drogowych, w których sprawca był pod wpływem środków odurzających, głównie marihuany i amfetaminy, ale także kokainy, ecstasy, czy też NSP. Wynika to zarówno z faktu bagatelizowania wpływu narkotyków na sprawność psychomotoryczną kierowcy oraz faktu, iż używanie narkotyków dla otoczenia jest mniej widoczne i może być trudniejsze do wykrycia np. przez policję.

Urządzenie, które zostanie wykonane w wyniku realizacji projektu umożliwi przeprowadzanie rutynowych badań kierowców na obecność narkotyków, co może przełożyć się na ograniczenie liczby wypadków spowodowanych przez kierowców będących pod wpływem substancji psychoaktywnych oraz przede wszystkim wpłynie na większą społeczną świadomość w tym zakresie. Zaznaczyć należy, iż stosowane przez policję jednorazowe testy na obecność narkotyków w ślinie są drogie, stąd nie są stosowane do rutynowych kontroli. Istotny jest również fakt, że na rynku polskim dostępne i powszechnie stosowane są produkty np. firmy Ultraklean, które oczyszczają ślinę z substancji psychoaktywnych, przez co wykrycie narkotyków testami przeprowadzonymi przez policję jest niemożliwe i dlatego też nie zostało wprowadzone do powszechnego użytku. Zgodnie z aktualnymi procedurami kontrole w kierunku obecności narkotyków w organizmie nie są prowadzone nawet w przypadku spowodowania wypadków. Na testy w kierunku obecności narkotyków kierowane są osoby tylko w wyjątkowych sytuacjach np. w przypadku gdy sprawca wcześniej był notowany za przestępstwa z zakresu łamania ustawy antynarkotykowej, u których zachodzi większe prawdopodobieństwo, iż są pod wpływem narkotyków.

Samodzielne urządzenie będzie mogło być stosowane nie tylko przez policję lecz również przez pozostałe służby publiczne: straż miejską, straż ochrony metra, kolei, lotnisk etc. Urządzenie kierujemy również do instytucji publicznych takich jak szkoły, uczelnie wyższe, poradnie leczenia uzależnień i narkomanii.

Ponadto, w wyniku realizacji projektu wykonana zostanie również aplikacja, która umożliwi przeprowadzenie badania za pomocą telefonu komórkowego. Za pomocą aplikacji możliwe będzie szybkie sprawdzenie czy dzieci lub bliscy są pod wpływem substancji psychoaktywnych. Aplikacja będzie ogólnodostępna i darmowa zarówno w sklepie Google jak i Apstore, do jej użycia potrzebny będzie tylko telefon komórkowy lub tablet. Bardzo często pierwsze podejrzenia dot. użycia substancji psychoaktywnych przez bliskie osoby są bagatelizowane i nie stanowią wystarczającej podstawy aby zamówić jeden z dostępnych na rynku testów na obecność narkotyków. Łatwość w dostępie do aplikacji może pozytywnie wpłynąć na czas reakcji i wykrycie stosowania narkotyków na jak najwcześniejszym etapie. Aplikacja umożliwia również monitorowanie abstynencji osób, które miały styczność z narkotykami.  

7. ZIDENTYFIKOWANA KONKURENCJA

Projektem o częściowo zbliżonym zastosowaniu wydaje się być oferowana poprzez stronę drugtest24.pl e-usługa narkotestu. Ww. projekt został  zrealizowany w 2014 r. i nie jest w żaden sposób rozwijany. Z założenia jest to tylko aplikacja dedykowana tylko na telefony z systemem operacyjnym Android. Obecnie nie jest możliwe ściągnięcie ww. aplikacji. Zgodnie z wiedzą Wnioskodawcy drugtest24 opierał się na prostym algorytmie i znanych parametrach wielkości źrenicy, jej założonej reakcji na światło oraz koloru gałki ocznej. Algorytm nie został opracowywany w toku naukowych prac badawczych, tak jak planowane jest to w ramach niniejszego projektu.

Prace badawcze polegające na analizie oraz budowie modeli dynamiki oka oraz dynamiki promienia tęczówki z uwzględnieniem wpływu wpływu substancji toksycznych do celów ich detekcji wraz z opracowaniem metod analizy statystycznej modeli na podstawie danych eksperymentalnych oraz odpowiednich algorytmów może pozwolić na osiągnięcie założonego celu jakim jest wykonanie urządzenia oraz aplikacji, która będzie mogła być używana jako pierwszy krok w kierunku diagnostyki spożycia substancji psychoaktywnych.

Produkt będący przedmiotem realizacji niniejszego projektu będzie ogólnodostępny w sklepie Google (telefony z systemem operacyjnym Android) oraz Appstore ( telefony Apple).

Prace nad podobnymi rozwiązaniami prowadzone były w Stanach Zjednoczoncyh w latach 1995-2010 nie były oparte o tak zaawansowane algorytmy i badania, jakie planowane są do realizacji w ramach niniejszego projektu, w szczególności biorąc pod uwagę postęp technologiczny, który dokonał się w przeciągu ostatnich dwóch dekad. Niemniej jednak już na podstawie wyników przeprowadzonych ówcześnie badań klinicznych stwierdzić można  ogromny potencjał w tym zakresie.

Powyższe potwierdza wniosek z raportu przygotowanego w 2018 r. przez Katedrę Medycyny Sądowej, Wydział Lekarski Uniwersytetu Warmińsko – Mazurskiego. Według autorów, którzy analizie poddali metody wstępnej nielaboratoryjnej ocenie niezdolności do prowadzenia pojazdów powodowanej przez substancje psychoaktywne postęp technologiczny i przytoczone wzmianki o  zastosowaniu urządzeń do wykrywania narkotyków na podstawie analizy źrenicy oka w formie stacjonarnej pozwalają mieć nadzieję, że w niedalekiej przyszłości dojdzie do prób wdrożenia obiektywnej oceny oka jako metody wstępnej oceny kierowców będących pod wpływem substancji psychoaktywnych.

Aktualnie naukowcy z Kanady prowadzą prace nad podobnym rozwiązaniem (Opthalight), które służyć ma  również do wczesnego wykrywania wad źrenicy jednak nie są jeszcze opublikowane żadne dane naukowe, nie ma również wiedzy na temat podejścia badawczego. Z informacji ogólnodostępnych wywnioskować można, iż firma tworząca ww. urządzenie wyszła z założenia aby urządzenie zastąpiło wyniki krwi i stanowiło ostateczny dowód na przyjęcie narkotyków np. w postępowaniu sądowym, co w naszej opinii może być trudne w szczególności gdy konieczne jest dokładne oszacowanie poziomu środków psychoaktywnych w organizmie w celu określenia przez biegłych toksykologów do oszacowania potencjalnego ich wpływu na świadomość człowieka.